Συναξάρι Μ. Πέμπτης | Αφήγηση στη Νεοελληνική: Νικόλαος Βλαχάκης

Την Μ. Πέμπτη η εκκλησία εορτάζει 4 γεγονότα: τον Ιερό Νιπτήρα, τον Μυστικό Δείπνο, την Προσευχή του Κυρίου και την Προδοσία. Με τον Ιερό Νιπτήρα ο Χριστός διδάσκει τους μαθητές την ταπείνωση. Ο Χριστός δεν επιλέγει να τους την διδάξει με κάποια παραβολή, αλλά με πράξη. Πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του, θέλει να δόσει το παράδειγμα σε αυτούς: «Αφού εγώ πλένω τα δικά σας πόδια, θα πρέπει και εσείς να πλένετε τα πόδια ο ένας του άλλου». Θέλει να τους διδάξει την σημασία της ταπείνωσης μέσα σε μία Χριστιανική αδελφότητα και το πόσο σημαντική είναι αυτή για την ενότητα. Αφού ο Κύριος πλύνει τα πόδια των μαθητών, παραδίδει την Θεία Ευχαριστία: το Σώμα και το Αίμα Του. Το μυστήριο αυτό της ένωσης Θεού και ανθρώπου παραδίδεται από τον ίδιο τον Κύριο στους πρώτους Ιερείς: τους Αποστόλους. Από τους Αποστόλους και με το πέρασμα των αιώνων έχει περάσει μέχρι τις μέρες μας και το τελούμε σε κάθε Θεία Λειτουργία και ενωνόμαστε και εμείς με τον ίδιο τον Χριστό. Όλη η ζωή και η διδασκαλία της εκκλησίας στηρίζεται πάνω στο γεγονός αυτό.

Στη συνέχεια ο Ιούδας, ένας άνθρωπος που έχει ζήσει κοντά στον Χριστό πολύ καιρό, δεν διστάζει να βάλει τιμή στον Κύριό του. Είναι αποφασισμένος να τον παραδώσει στους Ιουδαίους και μάλιστα τους ρωτά «Τι θέλετε να μου δώσετε σε αντάλλαγμα εκείνου;». Εκείνοι του προσφέρουν 30 αργύρια και εκείνος απ’ την στιγμή εκείνη ψάχνει ευκαιρία για να προδώσει.

Ακόμη και μετά την προδοσία όμως, ο Ιούδας είχε την ευκαιρία να μετανοήσει. Εάν κατάφερνε να αντιμετωπίσει τον εγωισμό και την ντροπή που ένιωθε και γυρνούσε πίσω στην κοινότητα των μαθητών μετανοημένος, τότε θα μπορούσε να σωθεί

Συναξάρι Μ. Πέμπτης | Αφήγηση στη Νεοελληνική: Νικόλαος Βλαχάκης