Αυτεξούσιο και ελευθερία του προσώπου

Είναι γνωστό πως ήδη από τους πρωτόπλαστους και την προπτωτική τους κατάσταση, ο άνθρωπος κατέχει ένα θείο δώρο. Αυτό που του επιτρέπει να έχει πλήρη επίγνωση τόσο στην φυσική αλλά και πνευματική του κίνηση. Η φυσική ιδιότητα των υποστάσεων να ορίζουν τις αποφάσεις τους ab libitum, αποτελεί το Αυτεξούσιο του ανθρώπου. Σύμφωνα με την ορθή ή λανθασμένη χρήση του αυτεξουσίου, ο άνθρωπος κατευθύνεται αναλόγως. Είτε στην προσέγγιση της Αληθείας, είτε στο να «φυλακιστεί» και να γίνει έρμαιο των καταστάσεων και των υλικών αγαθών, καθώς και των σαρκικών παθών. Το Αυτεξούσιο, λοιπόν, είναι ένα «δίκοπο μαχαίρι», που για την ορθή χρήση του επιβάλλεται η απρόσκοπτη παράκληση του Κυρίου για την εν Χριστώ πορεία μας.

Η λέξη Ελευθερία από την άλλη, έχει μια διαφορετική δυναμική. Λόγω των παθογόνων καταστάσεων, που η κατά βούληση κινήσεις το επιτρέπουν (Αυτεξούσιο), ο άνθρωπος παραστρατεί από την Οδό της Σωτηρίας. Ωστόσο ο φιλεύσπλαχνος Θεός τον λυτρώνει -Ανάσταση Κυρίου, Δευτέρα και Ένδοξη Παρουσία Του- από τα δεσμά της κτιστότητας και της σάρκας και τον καθιστά εν δυνάμει τέλειο πνευματικά. Έτσι, ο αΐδιος τριαδικός Θεός ενεργεί εν χρόνω και επικουρεί για την απελευθέρωση και την σωτηρία μας από τα δεσμά της αμαρτίας

Αυτεξούσιο και ελευθερία του προσώπου – κ. Διονύσιος Σκλήρης